حضرت کریمانه به پاس چنین سخنی غلام را آزاد کرد. غلام هر چه التماس کرد دیگر سودی نبخشید.
امروز فرمانده اسبق سپاه انقلاب اسلامی بعد از ماه ها و هفته به ندا درآمده است و خوشدلانه سراغ رهبری نظام آمده و از ایشان طلب راهکار برای خروج از بن بست دارد. وقتی مردم کوفه از شهر خارج می شدند به قصد جنگ نرفتند گفتند می رویم و حسین را راضی می کنیم که با یزید بیعت کند و انشقاق در مسلمین ایجاد نکند. رفتند و آنچه نباید می شد، شد!

رفتار کریمانه و غیردفعی در اولیاء خدا چنان زیاد است که گاه بیماردلان را نیز به طمع می اندازد. حضرت امیرصلوات الله و سلامه علیه وقتی با پافشاری اصحاب در صفین مواجه شد، علی رغم تاکیداتش در ورق پاره بودن قرآن حاضر به مصالحه شد. نماینده را نیز یاران به امام تحمیل کردند. اما بدین جا هم راضی نشدند و خواستار اصلاح اشتباه امام در قبول حکمیت شدند. امام قدرت طلب نیست برای دنیا نیز نمی جنگد راضی به ریختن خون احدالناسی هم نیست ولی وقتی اصحاب درک نکنند که جنگ بین علی و معاویه جنگ بین مسلمین نیست جنگ بین اسلام و کفر است، امام چاره ای ندارد جز آن که در سطح فکری اصحاب عمل کند و خواسته آنها را اجابت کند.

سخنان مشفقانه اشعث بن قیس سردار جنگجوی علی را خواندنی است که چگونه امام را هدف تهمت تمرد از قرآن قرار می دهد و از او می خواهد حکمیت را بپذیرد: «ما برای تو همان مردان دیروز هستیم. در میان این قوم نیز هیچ کس بیش از من بر عراقیان دلسوز و بر شامیان کینه توز نیست. اما داوری کتاب خدا را بپذیر زیرا تو در استناد به قرآن از دیگران سزاوارتری. مردم هم زندگی را دوست دارند و از جنگ بیزارند.»

زمانی که عبداله بن سعد ابی صرح پس از فتح مکه قرار بود اگر در آویخته پرده کعبه هم باشد کشته شود، عثمان بن عفان نزد پیغمبر زندگی اش را شفاعت کرد، از کریم جز کرامت چه خیزد. بخشید و اصحاب متعجب و امیر متعجب! امیر از اینکه اصحاب امرش را انجام ندادند و اصحاب متعجب که چرا رسول الله از حرفش کوتاه آمد.

خداوند هر چه نعمت داده باشد به همان اندازه امتحان می گیرد. هزار و چهارصد سال امتحان شیعیان در ناتوانی از درک دلایل اقدامات ولی خدا قرن هاست که به زحمت افتاده اند و این در عصر ما یک بار دیگر نیز تکرار شد و او که تا دیروز به آن روش اعتقاد داشت، آبروی خود را با خدا معامله کرد و برای حفظ اسلام جام زهر را نوشید. اصحاب خسته شدند و به دنبال راه گریز به هر مستمسکی متوسل شدند گاه پای آمریکا و اسرائیل را به ایران انقلابی باز کردند و گاه خواستار یک پیروزی برای یک مذاکره شدند و در نهایت شد آن چه نباید می شد!

امروز نیز روز دیگر امتحان الهی است که در آن خواص جامعه از درک حقیقت فتنه عاجزند و این مردمان از عصر رسول الله برترند که غیورانه از زندگی و کسب و کار و آبروی خویش گذشته و راهی خیابانها می شوند. هر چند نامه محسن رضایی-بخوانید هاشمی رفسنجانی- علنی منتشر شده است ولی باید یادی کرد از ریاست مجلس شورای اسلامی و دو رئیس قوه قضائیه و صدا و سیمای جمهوری اسلامی به عنوان مراکزی که مسئولیت های مستقیمی در قبال قضایای اخیر داشته اند. مجلس به عنوان قطب مردمی نظام وظیفه حمایت مردمی نهادی، در برخورد با تهمت زنندگان به نظام و انقلاب را داشت، قوه قضائیه مسئول رسیدگی به جرم بزرگ انتخاباتی و حراج کنندگان آبروی نظام اسلامی ، رسانه ملی نیز تریبون روشنگری و گره گشایی از فتنه اخیر بودند. امروز که صدا و سیما خودش از خودش تشکر می کند که چه زود مردم را بیدار کرده است، هفت ماه ابهام و اغلاق و پیچیدگی را در پنهان کردن ماهیت فتنه و نپرداختن بدان را فراموش کرده است. قوه قضائیه بعد از چند ماه هنوز به دنبال گرفتن وثیقه چندصدمیلیونی برای فرستادن مجرمان به مرخصی های سیاسی و پزشکی است. اهل تقنین شکایتی تنظیم کرده بودند، اگر به جایی رسیده است ما را نیز با خبر کنید. موضع گیرهای مفخّم و پرطمطراق رئیس مجلس در سفرهای استانی و تریبون های مختلف زخمی را دوا نمی کند و داغی را شفا نمی دهد. به راستی آبروی نظام و هتک جمهوری اسلامی در اتهام تقلب کمیسیون ویژه ای را برای پیگیری نمی طلبید. کشته شدن و ضرب و شتم به ناحق دستگیرشدگان مهم بود ولی شهیدسازی دروغین و خون شهدای بسیجی محترم و قابل توجه نبود. امروز نامه غیرمحترمانه دبیرمجمع تشخیص مصلحت نظام، با هشیاری افسران جوان جنگ نرم به سرعت خنثی شد، اما بی عملی مسئولین در افاده مواضع تند و آتشین و تجاهل و تغافل نسبت به تخلفات غیرقابل قبول و بسیار خطرناک است.

به راستی سست عنصرهایی که در میانه راه باز ماندند چه کسانی هستند. عقیده داریم ولی خدا کلامی را جز برای رضای خدا بر زبان نمی آورد. منحرف ها را شناخته ایم ولی آن کسانی که با استفاده از کرامت و نجابت امام جامعه در پوششی از «نفاق عملی» در بی توجهی به دستورات اکید مقام معظم رهبری گوشه عافیت نشسته اند چرا باید از تیغ تند انتقاد حزب الله در امان باشند.

این بار نباید مظلومیت ولی خدا تکرار شود، آن چه که تا امروز رهبر حکیم انقلاب مردانه و غریبانه به همراه امتش بر آن پای فشرده است، عرض اسلام و انقلاب و حق مردم بوده و آن چه امروز شیطان به درستی هدف گرفته است، تهمت و هتک همین پایمردی با ادبیاتی مشفقانه و دلسوزانه به نام ایجاد وحدت و تقدم عدالت بر آن است. خروج از بن بست های خودساخته و خودخوانده با فراموشاندن جنایت ها و خیانت هایی که به خون شهدا و امام شهدا و جمهوری عزیز اسلامی شده است.