«متن این سخنان بدین شرح است: «ابتدا این را بگویم که ما هیچ‌وقت ننشستیم با آقای خامنه‌ای مستقلاً راجع به کتاب‌خانه و حوزه‌ی مطالعات ایشان صحبت کنیم؛ چون این بحث به یک معنا به زندگی شخصی ایشان مربوط می‌شود. وقتی خدمت ایشان می‌رسیم، معمولاً آن‌قدر مسائل مهم و اساسی کشور و مسایل مربوط به فرهنگ و سیاست و رسیدگی‌ به آن‌ها هست که دیگر معنی ندارد وقت ایشان را بگیریم و بنشینیم منحصراً راجع به کتاب‌خانه‌شان صحبت کنیم. بنابراین آنچه می‌گویم استنباط‌هایی است که در خلال سالیان طولانی- یعنی سی سال انس و آشنایی با ایشان- در ذهن من جمع شده است.

يادت هست وقتي شبهاي قدر و ماه پر فيض رمضان را پشت سر گذاشتي، وقتي در طي روزمر گي هاي زندگي در مواردي كوتاهي و در مواردي نقص و در مواردي نسبت به خداي مهربان، عصيان و معصيت كردي، چقدر دوست داشتي كه مناسبتي بزرگ پيش آيد تا در سايه بزرگداشت آن به خودسازي و توبه و بازگشت دوباره به دامان پرمهر الهي بپردازي؟

يادت هست صفحات تقويم را ورق مي زدي و احتمالا شنيده اي كه پس ازماه رمضان، در روز عرفه خود را به زلال جاري توبه مي توان شست اما امشب و فردا نيز يكي از بزرگترين فرصت هايي است كه منتظرش بودي.

جالب است اگر بدانید تا بحال مسجدالاقصی را ندیده اید و آنچه معمولاْ به عنوان مسجدالاقصی به نمایش در می آید قبه الصخره است نه مسجد الاقصی!

آن گنبد طلایی با شبستانهای بزرگ تصویر قبه الصخره است نه مسجدالاقصی!