«انس» فرزند «حارث (حرث) بن نَبِیه» است. پدر اَنس منسوب به «کاهل» از تیره و شاخه قبیله «بنی اسد» بوده است. «انس» خود پیرمردی بزرگ از صحابه نبی مکرم اسلام بود. او از پیامبر نقل حدیث میکرد و افتخار شرکت در غزوه بدر و حنین در رکاب پیامبر را داشته است. پدرش - حرث - نیز از صحابه پیامبر بوده است.(1)
انس در خدمت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
انس از صحابه پیامبر اکرم بوده است، او از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایات فراوان نقل کرده که شیعه و سنی آن را گزارش کردهاند.(2) از جمله آنها این روایت است: این پسرم حسین در محلی به نام کربلا شهید خواهد شد، آگاه باشید هر که معاصر او بود، باید او را یاری کند.(3) به همین سبب، هنگامی که انس بن حرث امام را به سوی عراق رهسپار دید، به خدمت آن حضرت شرفیاب شد و ایشان را یاری کرد و همراه ایشان به شهادت رسید.(4) او از صالحان و رزم آورانی است که در یاری امام بسیار تلاش و کوشش کرد. «جزری» انس را از اهالی کوفه به شمار آورده است. (5)
انس در کربلا
وقتی امام حسین علیه السلام به کربلا فرود آمد، انس شبانه به امام و یارانش ملحق شد.(6) او از جانب امام در کربلا ماموریت یافت که به لشکر عمر بن سعد وارد شود و جویا شود که این سپاه با این عظمت را برای چه به کربلا آورده است. گویند هنگام ورود، بر عمر بن سعد سلام نکرد. عمر بن سعد پرسید: مگر تو ما را مسلمان نمیدانی که سلام نکردی؟ پاسخ داد: مگر به کسی که در برابر فرزند رسول خدا قرار گرفته باید سلام کنم؟
شهادت انس
عصر روز عاشورا «انس بن کاهل» به خدمت امام حسین علیه السلام شرفیاب شد و اجازه رزم خواست. او کمر خود را با عمامهای محکم پیچیده بود و ابروان بلندش را با دستمالی بر پیشانی بسته بود، تا در حال رزم و جهاد جلوی چشمانش را نگیرد. چون نگاه امام حسین به چهره او افتاد، گریان شد و فرمود: ای پیرمرد! خداوند سپاسگزار تو باشد.
شعار حماسی انس
رجز شجاعانه، این مرد بزرگ در برابر دشمن این بود:
قد علمت کاهلها ودودان و الخندفیون، قیس عیلان
بان قومی انه الاقران لدی الوغا و سادة الفرسان
مباشر الموت بطعن آن لسنا نری العجز عن الطعان
آل علی شیعة الرحمن و آل زیاد شیعة الشیطان
(قبائل) کاهل و دودان و خندف و بنوقیس خوب میدانند، که قوم من در وقت جنگ و رودررویی نزدیکترین افراد به حریفان و سران جنگ هستند،
با ضربهای کاری دشمن را از پای میاندازیم و از هیچ ضربتی اظهار عجز و حقارت نمیکنیم،
خاندان علی، پیروان دین خداوند بخشندهاند، و خاندان زیاد پیروان شیطاناند.
انس با آن که پیر بود، هجده نفر از لشکر ابن زیاد را از پای در آورد و خود به آسمان شهادت پر گشود. (7)
او در زیارت ناحیه مقدسه مورد سلام امام واقع شده است: السلام علی انس بن الکاهل الاسدی و قاتل او «یقتط بن ناشر الجهنی» مورد لعنت قرار گرفته است. (8)
درسی که میتوان گرفت: در اصل حمایت فرزند رسول خدا و امام زمان، سالخورده، جوان، نوجوان و خردسال برابرند. وجود اشخاص پیر، در سپاه امام حسین علیه السلام، غزوات دوران پیامبر را تداعی میکند. هرگز از سالخوردگان توقع جهاد نیست؛ ولی دل بیدار آنها مانع از سکوت آنها میشد. امام چون رسول «مصعب بن عمیر» را در غزوه احد دید، به ناگاه گریان شد. اما آیا وجود این پیرمردان، بر نامردان سپاه ابن سعد، عبرتی روشن نبود؟
پینوشتها:
1. اقبال الاعمال، ج3، ص 78/ بحارالانوار، ج45، ص71.
2. ابصارالعین، ص99.
3. همان.
4. الاصابة فی تمییز الصحابه، ج1، ص270/ اسدالغابة، ج1، ص123/ ذخائر العقبی، ص146.
5. اسدالغابة، ج1، ص146.
6. همان .
7. ذخیرة الدارین، ص375.
8. اقبال الاعمال، ج3، ص 346 و 78.
منبع:
یاران شیدای حسین بن علی علیهماالسلام، استاد مرتضی آقا تهرانی .
کلمات کليدي : افلاكيان دشت كربلا ( ياران امام حسين (ع) در كربلا ) - اَنَس بن حَرثِ کاهِلِی اَسَدی
© کپی رایت توسط : پايگاه فرهنگي نداي آشنا (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .
