حرامخوارى، دیگر خصوصیت قاتلان امام حسین (ع)
روابـط
درسـت اقـتـصـادى از پایههاى مهمّ ادیان الهى و حكومت اسلامى و جامعه
دینى است و روى آوردن بـه روابـط اقتصادى نامشروع، نشانه بیمارى جامعه و
تباهى افراد است و این بیمارى در روزگار امام حسین (علیه السلام) آشكارا
خودنمایى مىكند. چون امام حسین (علیه السلام) در روز عاشورا كوشید تا بـا
نـصـیـحـت و موعظه سپاه كفر را از زشتكارىشان آگاه كند و از ادامه راهى
كه در آن لغزیدهاند، بازدارد، آنان با غوغا و جنجال، مانع رسیدن صداى
امام به گوش خود شدند. امام حسین (علیه السلام) رو بدانان كرد و فرمود:
«كـُلُّكُمْ
عاصٍ لاَِمْری غَیْرُ مُسْتَمِعٍ قَوْلى فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونُكُمْ مِنَ
الْحَرامِ وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِكُمْ وَیْلَكُمْ اَلا تَنْصِتُونَ؟
اَلاتَسْمَعُونَ؟»(1) ؛ همه شما فرمان مرا سرپیچى مىكنید، به
سخنم گوش فرا نمىدهید؛ زیرا شكمهایتان از حرام پر شده و بر دلهایتان
مُهر خورده است. واى بر شما چرا ساكت نمىشوید؟ چرا نمىشنوید؟!
گـرد
آوردن مـال و ثـروت از راه نـامـشـروع و حـرامـخـوارى، بـر عـقـایـد،
اخـلاق و اعمال آدمى تاثیرى بسیار زیانبار دارد و راه سعادت و خیر و فلاح
را بر او مىبندد و چنان او را سـرگرم دنیا و سرسپرده شیطان مىكند كه حتى
حاضر نمىشود به سخنان عبد صالح و حجّت خدا گوش فرادهد و در برابر از
ناپاكانى چون یزید، عبیدالله و عمر سعد، بدون چون و چرا فرمان مىبَرَد.
حیف
و میل بیت المال از زمان عثمان به بعد در دستگاه خلافت رواجى بسیار یافت و
خـلفـا از ایـن رهـگـذر فریاد اعتراض بسیارى افراد را خاموش ساختند و
افرادى بسیار را با خـود هـمـراه كـردنـد و یـزیـد نـیـز بـا اسـراف و
تـبـذیـر و دسـت بـردن در بـیـت المـال، حـكومت خویش را سامان مىداد و
حاتم بخشىهایش در منابع تاریخى بسیار مشهور است .(2)
آنان
كه به دستور یزید به جنگ امام حسین (علیه السلام) برخاستند، همگى به
حرامخوارى آلوده بودند و ایـن خـصـلت شـیـطـانـى بسان سرطان، چشم و دل و
اندیشه آنان را در هم نوردیده و نقش حقیقت و صـداقـت را از ذهـنشان زدوده
بود. نقل است كه چهار نفر از خواص جبهه حق در نزدیكى كوفه به امـام
پـیـوسـتـنـد. امـام اخـبـار كـوفـه را از آنان پـرسـیـد. در پـاسـخ
گـفـتـنـد: رؤسـاى قـبـایـل و سـرشـناسان شهر، رشوههایى كلان گرفتهاند و
به سختى از بنىامیه حمایت مىكـنـنـد و امـیـد نـمـىرود مـددى بـه شـمـا
رسـانـنـد. اما مـردم، گـرچـه در دل به شما علاقهمندند، به روز حادثه بر
شما شمشیر خواهند كشید.(3)
پینوشتها:
1- بحارالانوار، ج 45، ص 8.
2- بحارالانوار، ج 45، ص 327.
3- تاریخ طبرى، ج 5، ص 405.
برگرفته از كتاب عبرتهای عاشورا، علی اصغر الهامینیا .
© کپی رایت توسط : پايگاه فرهنگي نداي آشنا (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .
