آسیب شناسی محرم و عزاداری آن (2)
5- طرح موارد سست معارف اسلامي
مطرح
كردن موارد سست معارف اسلامى و ورود خواب در عرصه معارف و یا ملاقات هاى
دروغین. اعتقادى كه با خواب درست شود با خواب هم مىرود. در كجاى معارف
اسلامى داریم كه اهل بیت(ع) كسى را با خواب و رؤیا هدایت كرده باشند، در
كجاى سیره اهل بیت ملاقات با ولى الله الاعظم به این ابتذالى در آمده است
كه هم اینك در كتابها نوشته و در جلسات گفته مىشود. آقایى در كتابش
مىنویسد: عیال اینجانب مكرر حضور امام زمان شرفیاب شده است! و یا آدرس
امام زمان(عج) این است!! اینها نه تنها خدمت به امام زمان(عج) نیست بلكه
ضربه به این اعتقاد مقدس است كه بیش از 350 آیه قرآن تأویل به آن شده و ده
ها دلیل محكم و متقن دارد. مرحوم علامه سید مهدى بحرالعلوم كه از اعاظم
علماى امامیه است مىگوید در زمان غیبت كبرى براى بعضى از حاملین اسرار و
علماى ابرار توفیق تشرف حاصلمی گرددو به دیدار امام نائل مىشوند ولى چون
مأمور به كتمان دیدارند حكم خدا را در پوشش اجماع ابراز مىدارند.(36)
شیخ انصارى این نظر را پذیرفته و فرموده، در غایت ندرت است(37) حصول آن را
براى او حدى من العلما قبول كرده است.(38) آیتالله العظمى وحید خراسانى
بارها فرمودند ملاقات در غیبت كبرى به دو صورت واقع مىشود؛
1. ملاقات در حال اختیار؛
2. ملاقات در حال اضطرار.
ملاقات
در حال اختیار منحصر به افرادى نظیر سید بن طاووس است كه احیاناً امام را
دیده و شناخته و از او كسب فیض كردهاند اما ملاقات در حال اضطرار مربوط
به افرادى است كه در حال گرفتارى شدید به ذیل عنایت امام توسل مىشوند و
امام خود یا توسط افرادى كه دارند از او دستگیرى مىنمایند و نیز فرمودند
آنها كه در اثر لیاقت و شایستگى به فیض دیدار موفق مىشوند به كسى
نمىگویند.
این مدعیان در طلبش بى خبرانند |
آن را كه خبر شد خبرى باز نیامد |
|
از
مراجع عظام تقلید چنین سؤال شده است: برخى از افراد در جلسات یا عزادارى
ادعاى ارتباط با معصومین خصوصاً امام زمان(عج) كرده و بدینوسیله ضمن
استفادههاى مادى، از احساسات دینى مردم سوء استفاده مىنمایند و اینگونه
مسائل در جلسات مختلف خصوصاً مجالس زنانه رو به ازدیاد است. با توجه به
ادعاى ارتباط با معصومین و واسطه بودن آنان و برخى تبعات اخلاقى كه موجب
سست شدن اعتقادات مردم به مسائل دینى مىشود مستدعى است نظر مبارك را
درباره شركت در این جلسات و هرگونه تقویت و ترویج این افراد بیان فرمایید؟
از
مراجع عظام تقلید سؤال شده است: برخى مداحان شعرهاى نامناسب خوانده
مانند"من حسین اللهىام" یا "قلاده سگ به گردن انداخته" یا"صداى سگ در
مىآورند" وظیفه ما در برخورد با این افراد چیست؟ آیتالله العظمىتبریزى
فرمودند: مداحى و خواندن اشعار در مجالس اهل بیت(ع) باید طورى باشد كه
موجب وهن شیعه نباشد و بهانه به دست دشمنان شیعه ندهد. در مجالس اهل
بیت(ع) باید اشعارى خوانده شود كه فضایل آن بزرگواران بیان شود و مصائب و
مظلومیت آنها براى مردم گفته شود. ائمه از ما نخواستهاند كه خود را به
صورت حیوان در آوریم آنچه كه از ما خواستهاند این است كه مؤمن صالح باشیم
و اخلاق ما اخلاقى باشد كه از آن بزرگواران رسیده است. |
آیتالله العظمى صافى چنین پاسخ دادهاند:ادعاى
ارتباط خاص با حضرت حجت عجل الله تعالى فرجه الشریف در زمان غیبت، دروغ
است و شركت در مجالسى كه چنین ادعاها می شود حرام است و مؤمنین باید بى
اساس بودن چنین ادعا را براى مردم بیان كنند كه گمراه نشوند.
آیتالله العظمى سیستانى: این افراد دروغگو و دجالند و در صورتی كه امكان هدایت آنها نباشد باید مردم را متوجه نموده تا از آنان دورى كنند.
آیتالله العظمى تبریزى:
این مطالب اساس ندارد و تقویت و ترویج این امور موجب وهن مذهب و جایز نیست
مؤمنین باید با شركت نكردن در این مجالس و تذكر دادن به افراد كارى كنند
كه این مجالس از بى رونقى تعطیل شود.(39)
خواب و مكاشفه
خواب
و مكاشفه براى خود بیننده حجت نیست تا چه رسدبه دیگران؛و از خواب بدتر
مكاشفاتى است كه بعضىها مدعى آنند. مرحوم ملااحمد نراقى كه از اساتید
شیخ انصارى است می فرماید بعضى از علماى امامیه قول و فعل معصوم كه در
خواب صادر شود را حجت دانستهاند، اما اكثریت قریب به اتفاق علما بر خلاف
این قول مشى نمودهاند. در روایت حسنه ابراهیم بنهاشم وارد شده كه امام
صادق(ع) در جواب سائلى كهازافسانه خواب ابى بن كعب سؤال نموده فرمود: "ان
دین الله اعز ان یرى فى النوم"؛ دین خدا عزیزتر از آن است كه در خواب دیده
شود. سرانجام مىفرماید آنچه مسلم است حجیت كلام معصوم در بیدارى است و
وضع عادى،نه در خواب و رؤیا؛ و روایات دیگر را هم توجیه كرده و سرانجام
قول مشهور- عدم حجیت- را پذیرفته است. اینجانب بر این باورم خواب شخص
معصوم حجت است نیازى نیست كه معصوم شاهدى در بیدارى بر آن بیابد زیرا كه
شیطان را راهى بر معصومین نیست. مرحوم میرزاى قمى نیز در كتاب قوانین
مسئله را طرح و حجیت آن را مردود دانسته است. ممكن است رؤیا صادقه باشد
ولى حجت شرعى ندارد. به هر حال ورود خواب،ومكاشفات در عرصه معارف اسلامى
به عنوان یك مبنا موجب طرح سست معارف اسلامى شده و اگر خواب مقدس شد چون
راهى براى اثبات و نفى آن نیست حربهاى مىشود بهدست شیادان كه از این
رهگذر دروغ هاى خود را جا بیاندازند. در پایان عرض مىكنم من منكر برخى
از ملاقات هاى راستین كه از ناحیه بزرگان بیان مىشود و نیز مكاشفات
صادقانه نیستم، لكن معتقدم كه اینها نباید مبنا قرار گیرد.
6- جدايي دين از سياست
برخى
مىخواهند چنین وانمود كنند كه آنها ولایتىتر از مسئولان نظامند. در
مجالس عزادارى مىگویند ما مىخواهیم گریه كنیم كارى به سیاست نداریم. در
حالى كه خود معصومین را ما"ساسها لعباد" سیاستمداران خلق مىخوانیم. "كان
فى بنى اسرائیل یسوسهم انبیاءهم"؛ انبیاء سیاستمداران بنىاسرائیل بودند.
در یك سو لائیكها، سكولارها دم از جدائى دین از سیاست مىزنند و از یك سو
متحجرین در پى جدائى دین از سیاستاند. و این دو گروه در حقیقت دو تیغه یك
قیچى هستند كه اسلام ناب محمدى(ص) را قیچى مىكنند.
لازم به ذكر است
نمىگوئیم مجالس مذهبى ما همانند كانون اى حزبى محل جار و جنجال هاى سیاسى
باشد، اما اینكه در رابطه با اصل نظام اسلامى بى تفاوت باشند این آسیب جدى
است. نظامى كه با رنج هاى بسیار بهدست آمدهاست. جلسات عزادارى اهل بیت
كاملاً سیاسى بود، هم تولى داشت و هم تبرى. در شرایط آن چنانى دیدند تبرى
كار سختى بود اما داشتند.
7- اظهار مطالب موهن
اظهار
مطالب موهن و تحقیر غیر مطلوب اهل بیت، تحقیرى كه تنها در دربار پادشاهان
ظالم پاداش دارد در بارگاه امامان معصوم چیزى جز خوارى نیست به عنوان
نمونه:
هر كى مىخواد هر چى بگه |
من سگ كوى زینبم |
|
بهشت جاودان ز تو |
كران و بیكران ز تو |
|
سلطنت جهان ز تو |
من سگ كوى زینبم |
|
اهل
بیت ذلت را براى پیروانشان نمىپسندند:"لا ینبغى للمؤمن ان یذل نفسه"؛
سزاوار نیست مؤمن خود را ذلیل كند؛ البته تواضع و ابراز محبت به اهل بیت
ذلت نیست.
از مراجع عظام تقلید سؤال شده است: برخى مداحان شعرهاى
نامناسب خوانده مانند"من حسین اللهىام" یا "قلاده سگ به گردن انداخته"
یا"صداى سگ در مىآورند" وظیفه ما در برخورد با این افراد چیست؟ آیتالله
العظمىتبریزى فرمودند: مداحى و خواندن اشعار در مجالس اهل بیت(ع) باید
طورى باشد كه موجب وهن شیعه نباشد و بهانه به دست دشمنان شیعه ندهد. در
مجالس اهل بیت(ع) باید اشعارى خوانده شود كه فضایل آن بزرگواران بیان شود
و مصائب و مظلومیت آنها براى مردم گفته شود. ائمه از ما نخواستهاند كه
خود را به صورت حیوان در آوریم آنچه كه از ما خواستهاند این است كه مؤمن
صالح باشیم و اخلاق ما اخلاقى باشد كه از آن بزرگواران رسیده است.(40)
اینها برخى آسیبهاى محتوایى عزاداری ها و اینك مىپردازیم به آسیبهاى شكلى:
آسيب هاي شكلي
1. استفاده از موسيقي مبتذل
از
آسیبهاى شكلى عزاداری ها، استفاده از موسیقىهاى لهوى و حرام در عزاداری
هاست. برخى مداحان ترانههاى طاغوتى دیروز و یا ترانههاى لسآنجلسى
امروز را گوش مىدهند؛ آهنگ همان آهنگ است محتوا را عوض مىكنند. این
قطعاً حرام است نمىتوان به بهانه انجام مستحبى، مرتكب حرام شد. مرحوم شیخ
اعظم انصارى مىفرماید: "الا ترى انه لایجوز ادخال السرور فى قلب المؤمن و
اجابته بالمحرمات آیا نمىبینى كه جایز نیست شاد كردن مؤمن و اجابت دعوت
او با محرمات باشد." اسلامى كه مىگوید قرآن را حق ندارید با لحن اهل فسق
بخوانید قطعاً این اسلام اجازه نمىدهد كه از آهنگ هاى حرام در
عزاداریها استفاده شود. نبى اكرم(ص) فرمود:"اقرأ و القرآن بالحان العرب و
اصواتها و ایاكم و لحون اهل الفسق و اهل الكبائر"(41)؛ قرآن را با لحن
عربى بخوانید و از لحن هاى اهل فسق و گناهان كبیره بپرهیزید. و یا در بعضى
عزاداری ها دیده مىشود بهجاى آنكه نوحه خوانى شود تنها آهنگ مىنوازند و
زنجیر مىزنند، اینها بىتردید تحریف عزادارى است و مورد رضاى سالار
شهیدان نیست. از مراجع عظام تقلید پرسیده شده است كه: استفاده از آلات
موسیقى مانند ارگ در مراسم عزادارى چطور است؟
مقام معظم رهبرى آیتالله العظمى خامنهاى فرمودهاند:
استفاده از آلات موسیقى مناسب با عزادارى سالار شهیدان نیست و شایسته است
مراسم عزادارى به همان صورت متعارفى كه از قدیم متداول بوده برگزار شود.
آیتالله العظمى بهجت فرمودهاند: آنچه موجب وهن عزادارى است باید اجتناب شود. استعمال آلات موسیقى در عزادارى خالى از اشكال نیست.
آیتالله العظمى تبریزى: استفاده از آلات موسیقى در عزادارى حرام است.(42)
2. اكتفا به مداحي
اكتفا
به مداحى و سینهزنى دیگر آسیب مجالس عزادارى است. درست است كه این شورها
و عشقها و سینهزنىها و حالها در نهایت تقویت دین است، ما به سهم خودمان
خوشحالیم از این كه ببینیم به جاى این كه جوانان در مجالس گناه باشند در
این مجالس حضور یابند. لیكن سخن این است كه اگر این شورها با شعور گره
نخورد، ماندگار نخواهد بود. لیكن متأسفانه در برخى مجالس تنها اكتفا به
مداحى می شود. و این آسیب پذیرى آنگاه عمق بیشترى پیدا مىكند كه ملاحظه
كنیم كم كم مجالس فاتحه هم باین سمت و سو مىرود كه تنها مداح دعوت
مىكنند در حالى كه این مجالس از فرصتهاى مناسب توجه دادن مردم به دین و
قیامت است اهل بیت(ع) مىپسندیدند كه مجالسى كه بهنام آنها شكل مىگیرد
مجالس محتوایى باشد. حضرت امام صادق(ع) به عبدالله بن حماد بصرى
فرمود:"بلغنى ان قوماً یأتونه یعنى الحسین من نواحى الكوفه و ناساً غیرهم
و نساء، یندبنه و ذلك فى النصف من شعبان فمن بین قارء یقرء." - محتمل است
یعنى قرآن مىخوانند و محتمل است كه كتاب مىخوانند- اخبار مناقب" و قاص
یقص و نادب یندب و قائل یقول المراثى فقلت له نعم جعلت فداك قد شهدت بعض
ما تصف فقال الحمد الله الذى جعل فى الناس من یفد الینا و یمدحنا و یرثى
علینا و جعل عدونا من یطعن علیهم من قرابتنا او من غیرهم یهد دونهم و
یقبحون ما یصنعون"(43)؛ به من گزارش دادند كه زن و مرد نیمه شعبان به
زیارت امام حسین(ع) مىآیند، - قرآن مىخوانند - كتاب مناقب مىخوانند،
قصههاى اهل بیت را مىگویند، روضه خوانى و مرثیه سرائى دارند گفتند آرى
فدایت شوم در برخى از این مراسم من بودهام حضرت فرمود سپاس خداى را كه
در بین مردم كسانى را قرار داد كه ما را مدح مىكند براى ما مرثیه
مىخوانند و از دشمنان ما كسانى از نزدیكان و غیر نزدیكان ما كسانى را
قرار داد كه تهدید كنند آنها را و رفتار زشتشان را تضییع نمایند. شهید
مطهرى گوید: معلوم مىشود فلسفه این كار گریستن به تهدید دشمن و تقبیح كار
آنهاست. مجالس عزادارى در طول تاریخ منشأ روشنگرى رهیابى به حقیقت بوده
است. خطیبان خطابه مىخواندند و مرثیه سرایان مرثیه سرایى حداكثر ثوابش
ثواب ذكر است. پیامبر حلقه علم را بر حلقه ذكر ترجیح داد. در روایتى آمده
است:"و خرج رسول الله(ص) فاذا فى المسجد مجلسان مجلس یتفقهون و مجلس
یدعون الله تعالى و یسألونه فقال كلا المجلسین الى خیر امّا هؤلاء فیدعون
الله و اما هؤلاء فیتعلمون و یفقهون الجاهل هؤلاء افضل بالتعلیم ارسلت ثم
قعد معهم."(44) پیامبر گرامی (ص) از منزل خارج شد به طرف مسجد آمد دید در
مسجد دو مجلس است یك مجلس، مجلس آموزش دین است و مجلس دیگر مجلس دعا.
فرمود هر دو مجلس خوب است اینان دعا مىكنند و اینان آموزش مىبینند و
آموزش مىدهند. اینان افضلند كه من براى تعلیم مبعوث شدم. آنگاه حضرت در
مجلس آموزش دین نشست.
اكتفا
به مداحى و سینهزنى دیگر آسیب مجالس عزادارى است. درست است كه این شورها
و عشقها و سینهزنىها و حال ها در نهایت تقویت دین است، ما به سهم خودمان
خوشحالیم از این كه ببینیم بهجاى این كه جوانان در مجالس گناه باشند در
این مجالس حضور یابند. لیكن سخن این است كه اگر این شورها با شعور گره
نخورد، ماندگار نخواهد بود. لیكن متأسفانه در برخى مجالس تنها اكتفا به
مداحى می شود. |
مجالسى كه در آن
تعلیم و تعلم معارف دینى است بوستان هاى بهشت است:"عن رسول الله(ص) اذا
امررتم بریاض الجنه فارتعوا قالوا یا رسول الله و ما ریاض الجنه قال حلق
الذكر فان لله سیارات من الملائكه یطلبون حلق الذكر فاذا اتوا علیهم
حفّوا بهم." (45) پیامبر اكرم(ص) فرمود آنگاه كه گذر به بوستان هاى بهشت
كردید بهرهمند شوید. گفتند اى رسول خدا بوستان هاى بهشت كجاست؟ حضرت
فرمود حلقههاى یاد خدا؛ همانند خداوند را فرشتگان بسیارى است كه به دنبال
حلقههاى ذكر خدا مىگردند وقتى حلقه ذكر یافتند آنها را احاطه مىكنند.
"قال
بعض العلماء حلق الذكر هى مجالس الحلال و الحرام كیف تشترى و تبیع و تصلى
و تصوم و تنكح و تطلق وتحج و اشباه ذلك."(46) بعضى از علماء گفتهاند
حلقههاى ذكر مجالس حلال و حرام است؛ چگونه بخرى، چگونه بفروشى،نماز
بخوانى، روزه بگیرى، نكاح و طلاق داشته باشیم، حج انجام دهى.
اكثر
مشتریان مجالس با حال مذهبى را جوانان تشكیل مىدهند، مطلوب ائمه از
جوانان تفقه در دین بوده امامباقر(ع) فرمود: لو اتیت بشاب من شباب الشیعه
لایتنفقه فى الدین لادبته.(47) اگر جوانى از جوانان شیعه را نزدم بیاورند
كه آموزش دینى ندارد تحقیقاً تأدیبش مىكنم. سخن این نیست كه مداحى نباشد
سخن اینست مانند گذشته هر كسى كار خودش را كه خطیب براى مردم قرآن، حدیث،
فقه بگوید مداح هم مرثیه سرائى كه در این صورت كه شور و شعور توأم شده نقش
آفرینى مىكند و مهمتر از اینها مسئله رهبرى اندیشه جوانان است كه باید
قطعاً به دست عالمان دین شناس تحصیل كرده حوزههاى علمیه باشد.
3. برخورد كاسبكارانه
دیگر
آسیب عزاداریها برخورد كاسبكارانه با این مقوله است كه از مصادیق بارز
استئكال به اهل بیت(ع) است كه در روایات مورد نكوهش قرار گرفته است و هر
چه هم تورم بالا مىرود با قیمت هاى نجومى، قیمت را بالا مىبرند! امام
صادق(ع) فرمود:"من اراد الحدیث لمنفعه الدنیا لم یكن له فى الاخره نصیب و
من اراد به الاخره اعطاه الله خیر الدنیا و الاخره"(48) ؛آن كس كه حدیث
را براى منفعت دنیا بخواهد در آخرت بهرهاى ندارد و آن كس كه حدیث را براى
خدا و آخرت بخواهد خداوند خیر دنیا و آخرت را به او عطا خواهد كرد. حضرت
امام(ع) فرمود: از راه ما - حدیث ما، محبت ما و مانند آن- ارتزاق
نكن.(49)"یا اباالنعمان لا تستأكل بنا الناس فلا یزیدك الله بذلك
الافقراً." از راه ما ارتزاق نكن كه خداوند بر فقرت خواهد افزود.(50) این
مربوط به آنان است كه برخورد كاسبكارانه با معارف، مدایح، مراثى اهل
بیت(ع) دارند و همانند كالا با آن برخورد مىكنند. حساب آنان كه تنها
براى خدا در عرصه نشر معارف و گسترش فضایل و مناقب اهل بیت تلاش مىكنند
و مردم از سر عشق به خاندان عصمت و طهارت به آنها هدیه مىدهند، طبق تصریح
روایات معصومین از اینان جداست و اینان مورد نكوهش نیستند.
ج. راهكارها
براى مقابله با این آسیبها توجه به چند نكته ضرورى است و به دنبال آن طرح خود را در این زمینه تقدیم مىكنم.
1.
آن كه پیوسته در بیان و نقد این آسیبها توجه داشته باشیم كه اصل عزادارى
آسیب نبیند. نباید به گونهاى انتقاد كرد كه برپا كننده مجلس مداح، خطیب و
مانند آن به كلى دلسرد شوند.
2. باید در رابطه با این آسیبها همان
شیوهاى را كه در فقه آمده آرام و به تدریج مقابله صورت گیرد. بسیارى از
این نابسامانیها با نصیحت، موعظه و منطق قابل حل است نباید به گونهاى
برخورد شود كه موجب لجبازى بیشتر گردد.
3. باید این آسیبها آن قدر
از سوى بزرگان مطرح شود كه ناهنجارى و ضد ارزش بودن اینها به صورت یك
گفتمان و فرهنگ در آید؛ این هم نیاز به شجاعت دارد هم آبرو دادن براى دین
نباید از جوسازیها هراسید و باید به تكلیف عمل كرد.
در دیدارى كه هفته قبل با برخى از مراجع عظام تقلید داشتم نكات آموزندهاى از برخورد صریح بزرگان با غلو شنیدم كه عبرتآموز است.
آیتالله العظمى صافى فرمودند: ذاكرى نزد آیتالله العظمى بروجردى خواند:
هذه فاطمه بنت الاسد |
اقبلت تحمل لاهوت الابد |
|
یعنی:
این فاطمه بنت اسد است كه خداى ابدى را با خود حمل مىكند. آن مرحوم
برخورد كرد و دیگر اجازه ادامه مداحى را به او نداد و وقتى یكى از بزرگان
در این رابطه وساطت كرد آقاى بروجردى فرمود ما نباید از كنار غلو سطحى
بگذریم. بعد آن مرحوم فرمود شنیدم مداحى مىخواند:
تو به این جمال و خوبى چه به طور جلوه آئى |
ارنى بگو به آن كس كه بگفت لن ترانى |
|
این
غلو است چرا این گونه اشعار در مداحیها خوانده مىشود. از شاگردان امام
شنیدم امام در مجالس روضه خوانى بر درست خواندن مقتل و رعایت موازین بسیار
مصر بودند.
علماء دین پاسدار مكتبند؛ نباید بگذارند از هیچ ناحیهاى
مكتب آسیب ببیند، بزرگانى كه سر سلسله جنبان دین در بلدند بر این مطلب
حساس باشند اگر دیدند خطیبى غلو مىگوید، مداحى غلو مىگویند ملاحظات را
كنار بگذارند و نهى از منكر كنند، ممكن است برخى جوسازى كرده حتى آبروریزى
كنند اما قطعاً خداوند جبران خواهد كرد كه"ان الله یدافع عن الذین
آمنوا..."؛ خداوند از مؤمنان دفاع خواهد كرد.
4. باید در عرصه
انتقاد هم از افراط و تفریط خوددارى كنیم. نمىتوان هر روایتى كه منقبتى
بلند از مناقب اهل بیت(ع) را گفته است و در حد فهم ما نیست بلافاصله رمى
به غلو كنیم. كه فرمودند:"نزلونا عن الربوبیته و قولوا فیناما شئتم"؛ ما
را از خدائى پایین بیاورید آنگاه هر چه در فضلمان خواستید بگویید. یا هر
مطلبى كه به گوشمان خورد و ما در كتابها آن را ندیده بودیم آن را رمى به
كذب كنیم كه این عكس مطلوب را نتیجه مىدهد و یا در جانب تفریط از جوسازی
ها بهراسیم، در مقابل غلو صریح موضع نگیریم، در مقابل دروغ صریح موضع
نگیریم كه مبادا ما را رمى به ضد ولایت كنند كه ما باید مصداق"الذین
یبلغون رسالات الله و یخشونه ولا یخشون احداً الا الله"؛ آنان كه رسالت
الهى خود را انجام داده و تنها از او خشیت- خوف همراه با تعظیم- داشته و
جز از خدا از كسى دیگر خشیت ندارند، باشیم.
5. در این رابطه طرحى در
سال 1368 خدمت مقام معظم رهبرى ارسال كردهام كه خلاصه آن این است كه
باید جریان مداحى در كشور سامان یابد. این سامان باید از سوى خود مداح ها
باشد نه دولتى كه قطعاً نتیجه نمىدهد؛ به این ترتیب كه مداحان هر استان
مثلاً از هر پنجاه مداح یك نفر نماینده تعیین كنند، اینها در تهران جمع
شوند مثلاً تعداد حدود پنجاه مداحى كه منتخب مداحان كشورند مجمع عمومى
باشند از بین خود 7 یا 9 نفر را به عنوان مجمع مركزى مداحان برگزینند.
این مجمع عهده دار ساماندهى امر مداحى در امور ذیل گردد:
1. از علما
مجتهد تاریخ در حوزه بخواهند در ابواب مقتل همه معصومین درسترااز نادرست
مشخص كنند، به این ترتیب كه از كل مداح ها بخواهند كه آنچه مثلاً در
رابطه با حضرت اباالفضل(ع) مىخوانند ارسال كنند و اینها در جمع عالمان
مجتهد تاریخ در حوزه ارزیابى گردد؛ آنچه دروغ صریح است اعلام شود و آن چه
پرورش روضه است و یا قطع به كذب آن نیست اعلام شود به این ترتیب به تدریج
چه بسا به تهیه مقتل عصرى مىرسیم.
2. آموزش مداحىرادر كشور سامان دهند و این عرصه مقدس را از ابتذال موسیقى لهوى حفظ كنند.
3. تخلفات حرفهاى را معرفى كرده و خود شیوه برخورد را تبیین كنند.
4. در مناسبت هاى ویژه هم شعر و هم سبك جدید مناسب را به مداح ها عرضه كنند.
5.
مداحان شایسته را تشویق و به رسانهها اعلام كنند و به مداحان خاطى ابتدا
تذكر كتبى دهند و در ادامه برخورد قانونى كنند.- برخورد قانونى كه خود
مجمع مركزى مداحان مشخص مىكند- و برخى وظائف دیگر.
جهت ساماندهى
این تشكیلات براى دوره اول این انتخاب نمایندهاى از سوى مقام معظم رهبرى
مدظله نظارت كنند تا افراد صالح گزینش شوند. براى ادوار بعدى خود همین
مجمع آیین نامه نوشته و جهت سلامت جریان نماینده مقام معظم رهبرى فیلتر
نهایى باشد.
این پیش نویس آن چیزى است كه در رابطه با مداحى به نظر
مىرسد. روشن است كه نظرات عزیزان مىتواند این پیش نویس را كامل و قابل
عرضه كند.
والسلام علیكم و رحمه الله بركاته ـ سید احمد خاتمى ـ 16/6/84 ـ 2 شعبان المعظم 1326
پی نوشت ها:
36. عوائد الایام، ص700.
37. رسائل شیخ انصارى.
38. كفایه الاصول، ج2، ص70.
39. مسائل جدید از دیدگاه علما و مراجع تقلید.
40. مسائل جدید از دیدگاه علما و مراجع تقلید، ج4، ص111 و ص112.
41. وسائل الشیعه، ج4، باب 24 ابواب قرائة القرآن، ص858، ح1.
42. مسائل جدید از دیدگاه علما و مراجع تقلید.
43. كامل الزیارات، باب 108، ح1، با تصحیح علامه امینى.
44. منیه المرید، ص106.
45. همان.
46. همان.
47. المحاسن، ج1، ص357. میزان الحكمه، ج4، ص1401- كلمه شباب-.
48. اصول كافى، ج1، ص46.
49. اصول كافى، ج2، ص338.
50. امالى شیخ مفید، ص182.
منبع : تبيان
© کپی رایت توسط : پايگاه فرهنگي نداي آشنا (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .
